festival1

Verhuizen voor het festivalseizoen begint = CRAP !

Ik ben aan het verhuizen. Het is ook nog eens een verhuizing met een tussenstop. Ik woonde in huis A. Huis B is men op dit moment aan het bouwen. Huis A moet ik wegens omstandigheden verlaten, maar omdat huis B dus nog niet klaar is woon ik sinds gisteren in huis C, mijn ouderlijk huis. Mijn nieuwe huis is pas eind mei, begin juni klaar. Een verhuizing met een duur van nog zeker 3 maanden dus. Pfffft…..

De oplevering van mijn nieuwe huis valt midden in het festivalseizoen. Iets om zeker rekening mee te houden met het inpakken van de dozen. Veel van mijn spullen moeten immers in opslag omdat ik nu op een tussenadres woon. Tent, luchtbed, slaapzak en backpack worden dus meteen veiliggesteld. Deze mogen absoluut niet te ver op de achtergrond raken want over het maand is het immers al Paaspop. De basis is er.

Maar naast bands, cabaret en friet met mayo zijn festivals ook; zien en gezien worden. Dat is toch iets om in het achterhoofd te houden. Ok let’s think. De periode maart tot en met juni. Dat is het begin van de lente tot het begin van de zomer. Het weer kan dus alle kanten op. Essentieel is dus mijn poncho. Ik heb een bazenponcho, wat zeg ik… een eindbazenponcho. Blauw met roze bolletjes van stevig plasticspul. Niks wegwerp. The real deal. Apart leggen dus. Zonnebrillen zijn ook belangrijk. Het kan immers altijd zijn dat je geluk hebt en dat de zon schijnt terwijl je op de festivalweide staat. Ik sta met mijn retro groene bril in mijn hand. Die gaat zeker wel mee. De pilotenbril dan? Nah, die zijn zóóóó 2010. De blauwe bril, vorig jaar op Groezrock gescoord. Check.

Mijn mutsen en petjescollectie wordt ook uitgebreid bestudeerd. Ik kies een muts en een petje uit en besluit de rest op te bergen. Nu maar hopen dat het niemand opvalt dat ik drie dagen dezelfde muts draag. As if.

Zonnebrillen, poncho en hoofddeksels zitten in een aparte doos. Next de festivaloutfits. Tijdens  deze stap kom ik erachter dat ik eigenlijk maar een saaie grijze muis ben. Ik sta met een broek en een trui in mijn handen. Het is aan mij niet besteed om op naaldhakken in de Extrema tent uit mijn plaat te gaan, drie dagen lang in een badjas te lopen of verkleed als een Power Ranger het veld over te gaan. Ik geloof het wel. Ik zie liever dan dat ik gezien wordt.

Met twijfel kijk ik naar het hoekje waar nu de festivalspullen klaarstaan. Eén doos en de kampeerspullen. Is dat alles? Ik kan niets meer bedenken wat ik nog meer nodig zal hebben. Ik probeer me te bedenken wat ik andere jaren altijd meenam naar festivals. Vergeet ik écht niets? Het lijkt zo weinig. Ik ga door met inpakken en accepteer het feit dat zodra ik de tent heb opgezet op Paaspop ik waarschijnlijk de volgende woorden zal uiten: Crap!! Waar is mijn……..