Ext4

Review: Fields Of Joy 2016

Fields Of Joy, een festival waar je misschien nog niet veel vanaf weet. Heel gek is dat ook niet, want dit jaar wordt het pas voor de tweede keer in haar bestaan georganiseerd. Eenmaal in Oldenzaal aangekomen, wordt het al wel meteen duidelijk. Dit gaat een gezellige boel worden. De locatie is fantastisch en op het eerste oog springt de aankleding eruit. Het is redelijk warm vandaag en zowaar breekt het zonnetje af en toe tussen de wolken door naar buiten. Dat zijn natuurlijk de eerste ingrediënten voor een fijn festival. 

We horen al een luide bass van een DJ die aan het draaien is, voordat de deuren voor het publiek opengaan. Even op verkenning dan maar, een rondje over het terrein lopen. Wat erg leuk is, is dat het festival verspreid is over drie eilandjes die verbonden zijn met bruggen. Elk eilandje stelt haar eigen ‘field’ voor en elk gedeelte heeft ook weer haar eigen thema waarin het is aangekleed. We hebben het rondje nog niet gedaan, of er valt een boot op die bij het strandje ligt aangemeerd. Een korte blik op de plattegrond laat zien dat deze boot naar nog een vierde eiland vaart, waar óók nog een podium staat. Ook aan eten en drinken lijkt geen gebrek te zijn, maar de eerste band gaat al bijna van start, dus laten we daar eerst eens even een kijkje nemen.

Ext2

Op de Goudmijn – het hoofdpodium – staat de jonge band The Brahms klaar om het spits af te bijten. Het jonge talent is al erkend door 3FM, waar ze tot Serious Talent en Megahit werden bekroond. Frisse popdeuntjes worden afgewisseld met wat meer experimentele nummers, die van hun meest recente EP komen. Het optreden zelf is strak en er valt vrij weinig op aan te merken. Het is alleen zonde dat er nog maar zo weinig publiek op het terrein is. Dit komt de sfeer bij het optreden niet ten goede. Gelukkig deinzen The Brahms hierdoor niet terug en sluiten de set dan ook knallend af met een cover van ‘Lean On’ en hun grootste succes tot nu toe: ‘Golden’. Zanger en gitarist David vond het fijn om weer op de planken te staan. Hij vertelde dat de band zich de afgelopen week had afgezonderd van de wereld, om in een huisje aan nieuw materiaal te werken. Om dan weer op een podium te staan en voor blije mensen te spelen, deed de band veel goed.

Nu de eerste band klaar is, hebben we even tijd om het festival goed te verkennen. We lopen naar de bezoekersingang van het terrein. Al voordat je door de poortjes heen loopt, zit je aan een strandje en heb je uitzicht op een groot deel van het terrein. Eenmaal binnen, word je verwelkomd door een band die in een kleine caravan staat te spelen. Die groep jamt op oude blues- en funknummers en brengt de zomerse stemming er uitstekend in.

Op het eiland waar je het terrein opkomt, heb je behalve de Goudmijn ook de Boomhut. Deze was ons in eerste instantie niet opgevallen, want je moet via een ‘geheimzinnig’ paadje lopen om daarbij te komen. Zoals de titel al doet vermoeden staan er verschillende DJ’s op het programma om in de boomhut hun beste platen te draaien. Het zorgt voor een knusse en gezellige sfeer bij de aanwezigen, die onder het genot van een drankje lekker los kunnen gaan.

Ext6

Wij vervolgen onze weg op het terrein, waar we al snel onze ogen op twee Ninja Turtles laten vallen. Die waren net onderweg naar de Speelhoek, waar genoeg ruimte was – en zelfs een springkussen stond – voor kinderen om hun gang te gaan. Met de komst van de twee Turtles kijken zij hun ogen uit en kunnen ze met hun helden op de foto.

Zelf beginnen we wel trek te krijgen en willen wat te eten uitzoeken. Van kraampjes tot caravans en zelfs een grote wagen, waar onder de motorkap burgers worden gebakken en bereid. Hoe leuk is dat? Er is genoeg keuze en voor ieder wat wils. Het is eigenlijk één grote picknick!

Nou, heb je even? Als we zeggen dat er wel twintig foodtrucks staan, overdrijven we niet eens.

Rondé staat met haar band klaar om op te treden op het hoofdpodium. Wederom een act die dankzij 3FM een steuntje in de rug heeft gekregen. ‘Run’ en ‘We Are One’ werden Megahit en de groep werd uitgeroepen tot Serious Talent. Dat is inmiddels bijna twee jaar geleden en in de tussentijd is er veel gebeurd. Zangeres Rikki krijgt blijvende problemen aan haar stem en wordt dan ook geopereerd aan haar stembanden, waarna ze het een tijd rustig aan moest doen. Ondertussen is de groep weer op gang gebracht en zijn ze naar Berlijn afgereisd voor de opnames van hun debuutalbum. Live staan ze hun mannetje vandaag ook, en ondertussen is het al wat drukker geworden op het eiland.

Inmiddels moeten we wel even naar de wc. Een van de meest genoemde ergernissen door festivalgangers is vies sanitair. Op Fields Of Joy was daar totaal geen sprake van, want er werd met regelmaat schoongemaakt op de toiletten. Maar mocht je ondanks dat nog steeds de kriebels krijgen van festivaltoiletten, had de festivalorganisatie iets bijzonders bedacht. Naast de normale mannen- en vrouwentoiletten stond er ook een bord met ‘privé wc’s’. Wat blijkt nou, je kon dus je eigen wc huren op het festival! Ideaal als je jezelf altijd groen en geel ergert op festivals en last van smetvrees hebt.

We vervolgen onze route over het terrein: op naar het tweede eiland! Daar vinden we een festivalmarktje, waar allerlei zelfgemaakte spulletjes worden aangeboden. De sfeer zit er ook daar goed in en er is ook ingespeeld op de Pokémon-hype. Bij een kraam staat namelijk een bordje: “Vang hier jouw Pokémons”. Naast de markt ligt trouwens een mooi grasveld om even op te chillen en te genieten van het uitzicht. Voor de iets actievere bezoeker is er op het tweede eiland ook genoeg te doen. Overdag is er in de Beestenboel namelijk een breakdance battle gaande. Dit alles onder leiding van een DJ, MC en een jury. Tijdens het diner wordt de tent omgebouwd, zodat ’s avonds rappers als Sef en Broederliefde kunnen optreden. Waarschijnlijk hoor je ondertussen wat gedreun uit de tent achter je. Contrast is namelijk de tent waar continu dancemuziek te horen valt, en het volume is aardig opgeschroefd.

Ext7

Snel weer teruglopen, want de Rootsriders maken hun opwachting op het festival. Ze hebben vandaag maar liefst drie optredens, en we voelen ons dan ook vereerd dat ze een feestje willen bouwen in Oldenzaal. Wie er nog niet bekend mee is, de Rootsriders brengen een tribute aan Bob Marley. En niet zomaar één, nee, het is verdorie net alsof de echte er staat. De weide staat vol met dansend en meezingend publiek. Natuurlijk komen grote hits als ‘I Shot The Sheriff’, ‘One Love’ en ‘Could You Be Loved’ voorbij, maar er is ook ruimte voor een cover van zoon Damian Marley. De setting is fantastisch en het weer kon niet beter. Wanneer het optreden wordt afgesloten met de woorden ‘peace, love, unity’, breekt ineens de zon door.

Op elk gezicht staat een brede glimlach. Missie volbracht!

Er wordt weer omgebouwd op het hoofdpodium, en dat geeft ons de gelegenheid om door te lopen naar het derde eiland. Je moet dus twee bruggen over om er te komen, en misschien is het daarom dat het eiland minder druk bezocht is. Want qua aankleding ziet het er weer gelikt uit. Er zijn zelfs hangmatten te vinden, waar gretig gebruik van wordt gemaakt. Maar Jennie Lena is nog bezig met haar set en nu staat het wel redelijk bepakt. Ongetwijfeld zullen er straks ook veel mensen afkomen op het optreden van 2 Unlimited, want de gemiddelde bezoeker van het festival zit toch wel in de dertig, en die zijn natuurlijk opgegroeid met die groep.

Ext4

De rest zal ongetwijfeld op het eerste eiland te vinden zijn. Inmiddels speelt PAUW daar, een psychedelische rockband die al een paar jaar aan de weg timmert. Het is ongetwijfeld de meest onbekende act op het hoofdpodium voor het mainstream publiek, maar daarmee niet de minst bezochte. Tijdens Popronde 2014 bleek dat de mannen al erg in trek zijn, want ze haalden toen een recordaantal van 38 boekingen. Met inmiddels een volledig album op hun conto, weten ze ook Oldenzaal te betoveren met hun psychedelische klanken. Het hele veld staat al vol en ook op het aanliggende strandje zitten mensen.

Of zou het zijn dat het volk op de laatste drie acts afkomt? Eerst staat Di-rect op het programma en er lijkt een grote schare fans aanwezig te zijn. Di-rect frontman Marcel Veenendaal brak een paar dagen geleden nog zijn voet, dat zagen we voorbij komen op social media. Als bijschrift stond er dat alle geplande shows gewoon door zouden gaan. Dan verwacht je natuurlijk dat hij Dave Grohl even heeft opgebeld om zijn troon te mogen lenen, maar niets is minder waar. Hij huppelt alsnog gewoon over het podium heen alsof hij niets mankeert. De groep levert een ijzersterk optreden, maar helaas maken wij er maar een stukje van mee.

Wij zagen namelijk halverwege de dag al telkens een gigantische rij staan. Die rij bleek dus voor het bootje naar het Paradijs te zijn, het vierde eiland. Vanaf het festivalterrein kan je dit podium niet zien liggen en iedereen is natuurlijk nieuwsgierig naar dit gedeelte van het festival. Tijdens Di-rect besluiten wij dan ook alvast in de rij te gaan staan, zodat we op tijd zijn om daar nog een optreden te kunnen zien. Eenmaal op de boot, worden we vermaakt door de ‘Paradijsleiders’. Die maken voortdurend grapjes en bereiden ons voor op het Paradijs. “Maar het is wel een enkeltje!”, aldus de leider. Al met al duurt het tripje nog geen tien minuten en meren we aan bij het eiland.

Dat ziet er enorm knus uit! Er hangen grote dreamcatchers, staan lage bankjes en de sfeer is gezellig. Een mannetje of vijftig is aanwezig in het Paradijs, en dat is dan ook wel zo’n beetje het maximum. Gelukkig staan er ook twee dixi’s en een kleine bar op het eiland. Het gerucht ging dat die er namelijk niet zouden zijn, dus mensen hadden angstvallig biertjes meegenomen vanaf de andere kant. Op het moment dat wij aankomen, zingt Janne Schra haar laatste noten en maakt zij plaats voor NNENN, maar er is nog een klein tweede podium aanwezig op het eiland, dus wanneer host Arthur ineens daarop verschijnt, draait iedereen zich om. Daar zingt Jennie Lena nog drie nummers onder begeleiding van haar toetsenist. Wat een stem heeft zij! Ze leek zelf alleen nog aardig last te hebben van een jetlag, nadat ze een dag eerder pas terugkwam uit Los Angeles van het opnemen van haar eigen plaat.

Ext3

NNENN speelt dan. Normaal gesproken een duo, maar voor deze gelegenheid met zijn drieën. We krijgen een half uur experimentele muziek voorgeschoteld. Het is een mix tussen singer-songwriter met elektronische beats en toetsen. De aanvulling op bas door het derde bandlid is geen verkeerde keuze, daardoor klinkt het geluid nog voller. Aandachtig luistert het publiek naar de mooie stem van zangeres Johanneke, die tegen het eind nog toegaf behoorlijk zenuwachtig te zijn voor dit optreden. Na een half uur zit de tijd erop, en zijn we ook door al het materiaal van de groep heen, zegt ze.

Ondertussen zijn er wat boten heen en weer gevaren om mensen van en naar het Paradijs te brengen. Meiden met ‘HAM’-tasjes komen het eiland op. Verrassing! Anneke van Giersbergen zou het Paradijs afsluiten, maar helaas kon zij door ziekte niet komen. De organisatie belde afsluiter van vorig jaar Lucas Hamming op en die wilde maar al te graag invallen. Vroeger speelde hij natuurlijk altijd solo, maar sinds hij een band heeft vindt hij het steeds lastiger om weer in zijn eentje op het podium te staan. Sommige nummers zijn nu ook met de band geschreven en dan is het moeilijk om een aangepaste versie te maken. Maar ondanks dat heeft hij er veel plezier in, en kan hij nu veel van zijn albumtracks spelen die hij vorig jaar nog niet mocht spelen van de platenmaatschappij. Na afloop is er tijd voor zijn fans om even met hem te praten en op de foto te gaan. De boot gaat voor de laatste keer terug naar het aardse.

Vanaf de boot is het zicht erg mooi, met natuurlijk het strandje, maar ook de verlichting en decoratie op het terrein zelf die nu prachtig uit de verf komt. We horen onderweg al klanken vanaf de Goudmijn, waar Dotan voor een afgeladen veld staat te spelen. Wij sluiten aan en komen meteen in de stemming. Eerder vroegen wij ons af of Dotan wel echt muziek maakt voor op een festival, want over het algemeen maakt hij best ingetogen muziek met zijn band. Vanavond bewijst hij dat het uitstekend past. De sfeer, de setting, de muziek, alles klopt op dit moment! Het publiek houdt van Dotan en zingt dan ook luidkeels mee op de singles. Hits ‘Fall’ en ‘Home’ worden natuurlijk tot het eind bewaard. Dotan en het publiek bedanken elkaar wederzijds, voordat de laatste change-over van de dag plaatsvindt.

Ext1

Typhoon en zijn titanenband sluiten de tweede editie van Fields Of Joy af. Van 23:45 tot 01:00 staan zij op het programma, maar ik denk dat niemand er problemen mee zou hebben als ze daar nog een uur aan vast plakken. Typhoon zweept het publiek op met zijn onuitputtelijke bron van energie en het publiek geeft die energie ook maar al te graag terug. Wanneer ‘Zandloper’ wordt gespeeld, gaat het dak er nog één keer af. Wat een apotheose!

Ook na afloop, wanneer iedereen naar zijn fiets of auto loopt, wordt de melodie van ‘Zandloper’ door een hele groep herhaaldelijk gezongen. Na een stroeve start in de middag is het festival zeker in de avond helemaal losgekomen en hebben ruim 7.000 bezoekers zich uitstekend vermaakt. Tot volgend jaar!

Ricardo
Ademt muziek: hij speurt naar nieuwtjes, gaat graag naar concerten en festivals en deelt zijn ervaringen. Hij is tekstschrijver, webredacteur en producer. Ricardo raakt geïnspireerd door technologie, of juist gefrustreerd als hij weer eens een sportgame verliest. Op dit moment studeert hij af aan de opleiding Media & Entertainment Management en werkt hij bij een radiozender.