thumb_P1010350_1024

Review: WE ARE ELECTRIC 2016

Afgelopen vrijdag en zaterdag vond aan de bosrand, bij een kraakhelder meer, de tweede outdoor editie van WE ARE ELECTRIC – Wild Weekend of Electronic Wonders in Eersel plaats. Ik was enkel de vrijdag op het festivalterrein te vinden. De weersvoorspellingen voor die dag waren regenachtig. Al bezorgde DJ’s als Sam Feldt en Lost Frequencies je toch een tropisch vakantiegevoel.

Wat doe je als je voor het eerst een, voor jou, nog onbekend festivalterrein opstapt? Juist, op verkenningstocht gaan! Een festivalterrein kan naar mijn mening namelijk een festival maken of breken. Een goede sfeer en omgeving is naast een goede line-up echt een pré en WE ARE ELECTRIC liet het op dit aspect zeker niet afweten. Zo kon je heerlijk chillen op het strandje in een hangmat of, als je nog lekker veel energie had, swingen in de beach tent. Daarnaast was het terrein voorzien van vijf verschillende podia, waarvan vier overdekt (bonuspunten!). Ook waren er diverse, leuk gedecoreerde, foodtrucks aanwezig. Als finishing touch was het terrein versierd met lange slierten gekleurde lampjes en enkele lampionnen die het terrein in de avond omtoverde tot een sfeervol festijn.

P1260324

Na deze korte verkenningstocht was het tijd om naar Sam Feldt te gaan. Het was nog vrij vroeg op de dag, waardoor de tent nog niet heel erg gevuld was. De zomerse klanken van de DJ sloegen echter goed aan. De visuals van wuivende palmbomen en een kabbelende zee maakten het plaatje compleet. De nieuwe single waarmee Sam Feldt z’n set afsloot genaamd, ‘Summer on You’, werd ook goed ontvangen. Een lekker vrolijk luchtig plaatje. Het voelde even alsof we niet meer in Eersel waren.

Nee, we stonden met z’n alle gewoon lekker op een tropisch oord te dansen!

Hierna was het tijd voor Lost Frequencies om het stokje in de, steeds voller wordende, mainstage over te nemen. Probz voor de programmering, deze acts sloten namelijk naadloos op elkaar aan! Al wist Lost Frequencies zijn set nog nét iets meer dansbaar te maken dan zijn voorganger. Halverwege zijn show verschenen er grote rode poppetjes op de LED achter hem die constant een bepaalde, ietwat sukkelige move deden, die vervolgens door verschillende mensen werd gekopieerd. Heerlijk was dat! Zorgt gelijk ook voor een bepaalde verbondenheid in het publiek.

P1010295

P1010308

Rond een uurtje of half zeven begon mijn maag een beetje te borrelen en was het tijd om de leuk uitziende foodtrucks eens van wat dichterbij te gaan bekijken. Mijn oog viel vrijwel meteen op een lekker uitziende kip roti. Side note: checken jullie ook altijd eerst bij je voorgangers hoe de menukaart er in real live uitziet? Dat maakt het lastige keuzeproces meestal toch net weer wat makkelijker! 😉

Toen het eten achter de kiezen was begon de lucht er nogal onheilspellend uit te zien.

P1010322

Donkere wolken rolden zich uit over het terrein. Vanaf het moment dat de eerste druppels vielen is het aan een stuk door blijven regenen, maar gelukkig waren daar onze redders in nood; de tenten! Zo bevond zich, in de tent rechtsachter op de foto, wat mij betreft de grootste verassing van het hele festival genaamd Omar Souleyman. Per toeval ben ik hier tegen het einde van zijn setlist beland. Het was vreemd …heel vreemd, dansbaar en vooral heel vrolijk en aanstekelijk. De Syrische zanger stond gehuld in een zwart gewaad met een, wat leek op een geruite theedoek, om zijn hoofd gewikkelde lap stof en een foute zwart beglazen zonnebril op zijn neus op het podium. Na een paar seconden dit beeld op me in te laten werken, kon ik niet anders dan zelf ritmisch meebewegen op de aanstekelijke deuntjes met een grote smile op mijn gezicht. Iedereen liep na afloop van zijn show met dezelfde lach op hun gezicht al dansende de tent uit. Van dit soort onverwachte momenten op festivals word ik gewoon super vrolijk!

P1010348

In de mainstage was Boys Noize ondertussen een groot feest aan het bouwen met super veel flitsende lichten en pompende beats. Hij ging zelf ook helemaal los achter zijn DJ-booth en stond als een bezetene te draaien. Fatboy Slim volgende hierna zijn intense show op. Hits als ‘Eat Sleap Rave Repeat’, ‘Right Here, Right Now’ en ‘Praise You’ passeerde uiteraard allemaal de revue, met als gevolg dat Fatboy Slim het publiek omtoverde tot een grote dampende, springende massa.

Underworld mocht de mainstage afsluiten. Hun muziek is te omschrijven als alternatieve techno. Dit is de tweede keer dat ik deze band live heb gezien, maar het duo heeft me nog steeds niet helemaal kunnen overtuigen. Al viel er niks aan te merken op hun indrukwekkende lichtshow en vind ik de trage dansmoves van de zanger stiekem best wel vermakelijk. Qua sound is het alleen niet helemaal mijn ding.

P1010387

WE ARE ELECTRIC is zeker een aanrader voor danceliefhebbers. Door de brede programmering komt iedereen ergens wel aan z’n trekken. De sfeer op het festival is ook top. Zelfs in de regen en modder werd er gewoon vrolijk door gefeest!

Was jij er ook bij? Laat dan vooral jouw ervaringen achter in de comments. Vind ik leuk!